Margota

Margota przyszła do nas z greki. Słowo margaritēs znaczyło tyle co perła, a ta perła została przy imieniu, gdy wędrowało z języka do języka. Z greckiego przeszło do łaciny jako margarita i ruszyło dalej na zachód, w stronę Małgorzat i ich odpowiedników. Po polsku mówimy krótko: perła.

Grecy nazwali tak coś rzadkiego. Perłę wyławiano z morza, ceniono wyżej niż wiele kamieni, dlatego imię od początku miało w sobie coś drogocennego. Nie trzeba było tego dopowiadać.

Margota brzmi oszczędnie. Nie dorobiła się tu zdrobnień ani pobocznych form, żadnego przezwiska na co dzień. Stoi sama, w całości. Kiedy nauczyciel czyta listę obecności, to imię pada w jednym kawałku, bez skrótu. A na imieniny Margota świętuje razem z całą rodziną imion spod Małgorzaty, i wtedy dawne znaczenie wraca na wierzch. Perła, i tyle.