Juliette

Juliette przyszło z łaciny, przez francuski. Rzymianie mieli ród Juliuszów, a jego nazwę wiązali ze słowem o znaczeniu „młoda". Francuzi dorobili końcówkę -ette i tak z Julii zrobiła się Juliette, trochę mniejsza, trochę czulej brzmiąca.

U nas ten sam ruch robią inne zdrobnienia. Julka i Jula pieszczą to imię po polsku, a Julia stoi obok jako spokojniejszy wariant. Wszystkie trzymają się jednego rdzenia.

Najgłośniejszą Juliette dał teatr. Bohaterka Szekspira, jeszcze przed czternastką, na zawsze przypięła to imię do młodości. Ginie młodo, a imię zostaje młode. Pasuje, bo samo znaczenie mówi „młoda".

Wyobraź sobie dziennik w polskiej szkole. Juliette siedzi kilka linijek od Julii i od Julki, nauczycielka zatrzymuje się na francuskiej pisowni. Imię znaczy to samo, co w Rzymie: młoda.