Joyce

Joyce brzmi u nas obco i od razu to słychać. Korzeń ma grecki, a rozgłos dała mu angielszczyzna. Znaczy tyle co radosny, wesoły, po polsku po prostu radość.

Skojarzenie z radością weszło do imienia później. Anglicy usłyszeli w nim swoje joy, czyli radość, i tak przylgnęło. To częste z imionami: znaczenie dokleja się z czasem, a grecki rdzeń był przecież wcześniej.

W Polsce prawie nikt tak się nie nazywa. W kalendarzu imienia nie znajdziesz, imienin się nie obchodzi. Zdrobnienia też brak. Polski czytelnik prędzej pomyśli o Jamesie Joysie, irlandzkim pisarzu, niż o dziewczynce z tym imieniem. A gdy Joyce trafi do dziennika, nauczyciel przystanie przed odczytaniem.

Za oceanem noszą je pisarki i aktorki. Joyce Carol Oates, amerykańska pisarka z rocznika 1938, ciągle wydaje nowe powieści. I tak imię trzyma się na okładkach. A wszystko schodzi do jednego słowa: radość.