Wieńczysława

Wieńczysława to imię złożone, jak wiele dawnych imion słowiańskich. Pierwszy człon pochodzi od słowa „wieńczyć", czyli uwieńczyć, ozdobić wieńcem. Drugi to „-sława", ta sama cząstka, którą słychać w imionach Bolesława czy Mirosława. Razem dają sens prosty i mocny: uwieńczony sławą.

Takie dwuczłonowe imiona Słowianie budowali z życzeniem na przyszłość. Nie opisywały dziecka, tylko coś mu wróżyły. Tu wróżba jest jasna. Wieniec w dawnej Polsce coś znaczył. Dostawał go zwycięzca, wieszało się go nad progiem, wiązało pannie młodej. Więc imię mówi o sławie zdobytej, nie danej z góry.

Dziś brzmi rzadko i trochę ciężko. Niewiele dziewczynek nosi je w szkolnej ławce. Ale kto je dostanie, uczy się je literować szybko, bo urzędnik w okienku i tak zapyta o drugą literę. A pod spodem zostaje to samo: uwieńczona sławą.