Kesja

Kesja ma korzeń hebrajski. Wywodzi się od słowa qetsiah, czyli kasja, aromatycznej kory podobnej do cynamonu. W biblijnej księdze Hioba tak nazywa się jedna z jego córek, Kezia, urodzona po tym, jak Hiob odzyskał majątek. Polszczyzna skróciła to imię do formy Kesja.

Z imieniem została myśl o zapachu. Po polsku oddaje się je jako kasja albo po prostu miły zapach. Nie chodzi tu o polskie słowo, a o przyprawę.

Kesja brzmi u nas rzadko. W dzienniku szkolnym stoi zwykle samo, bez zdrobnień, bo nie dorobiło się ani Kesi jako osobnego imienia, ani męskiego odpowiednika. I zostaje przy jednym znaczeniu: kasja, korzenna przyprawa o zapachu cynamonu.