Emi

Emi ma korzeń hebrajski, tam wiąże się ze słowami o łasce i błogosławieństwie. Ale drugie życie imię dostało w Japonii. Te same głoski znaczą tam uśmiech i urodę, a zapisuje się je znakami 恵 oraz 美. Po polsku zostają dwa słowa: „piękno” i „uśmiech”.

W dzienniku szkolnym Emi stoi tuż obok Emilii, bo to jej pełniejsza forma. Emilka to zdrobnienie, po które sięga nauczycielka. Jest i męski Emil. Krótkie imię łatwo się nosi. Mieści się w rubryce urzędowego formularza i w wołaniu przez podwórko.

Co Emi znaczyło dla tych, które je noszą? Bliżej mu do japońskiego odczytu niż do słownika. Uśmiech i drobne błogosławieństwo. Imię prosi o mało, a oddaje jasny sens: piękno, uśmiech.