Dalia

Dalia ma germański rodowód, choć do nas dotarła okrężną drogą. Najpierw pojawił się kwiat, czyli dalia, nazwany na cześć szwedzkiego botanika Andersa Dahla. Jego nazwisko wyrasta z tego samego germańskiego pnia. Brzmi miękko i łatwo wpada w ucho. Dopiero potem imię trafiło do ludzi.

W tradycji arabskiej i żydowskiej Dalię czyta się inaczej. Znaczy tam „gałąź", kwitnący pęd rośliny, ten, co odbija od głównej łodygi. To znaczenie doszło później, dopasowało się do brzmienia, a nie zeszło wprost od botanika. Dwa światy, jedno słowo.

Dziewczynka o imieniu Dalia wpisuje krótkie imię do dziennika i nikt nie pyta, jak to się pisze. W polskiej szkole takie imię nie sprawia kłopotu. Nauczycielka czyta je od razu. Imię trzyma się blisko ogrodu. Zostaje gałąź, pęd, który zakwita.