Clément

„Clément wyrósł z łacińskiego clemens, clementis. Rzymianie mówili tak o władcy, który umie darować winę, i o pogodzie, co nie kąsa mrozem. To był przymiotnik, nie imię. Znaczył łagodny, łaskawy. Dopiero potem Francuzi zrobili z niego imię i przypięli je do konkretnych ludzi."

„A ludzi tych nie brakuje. Clément Marot pisał wiersze na dworze Franciszka I w pierwszej połowie XVI wieku. Clément Ader budował maszyny latające pod koniec XIX wieku, a francuskie słowo avion to jego pomysł. Imię dobrze się we Francji zadomowiło i wciąż tam żyje."

„W Polsce brzmi trochę obco, bo my mamy swojego Klemensa z tego samego łacińskiego rdzenia. W szkolnym dzienniku Clément stanie z akcentem, obok Kacpra i Klemensa. Imieniny wypadają 23 listopada, na pamiątkę wczesnego biskupa Rzymu. Rdzeń wciąż widać: łacińskie clemens, czyli łagodny."