Cornel

Imię Cornel przyszło z łaciny. Stoi za nim rzymski ród Korneliuszów, jeden z najstarszych w Rzymie. Z tego rodu wychodzili konsulowie i wodzowie. Korzeń brzmi cornu, czyli róg, i od tego wszystko się zaczyna.

W Polsce częściej zapisujemy je jako Kornel. Tak wołają chłopca na apelu, tak podpisuje zeszyty i tak wpisują go w formularz w urzędzie. Wersja przez „c" brzmi z rzymska, ale obie prowadzą do tego samego słowa.

Chrześcijanie dali imieniu patrona. Korneliusz był biskupem Rzymu w trzecim wieku, a jego wspomnienie wypada 16 września. Dlatego Kornel ma własne imieniny. Róg to rzecz zwykła, daje sygnał i broni, a znaczenie trzymało się blisko przedmiotu.

Jest jeszcze Kornelia, forma żeńska, i radzi sobie świetnie sama. Kto dziś wybiera Kornela, sięga po cornu, łaciński róg.