Margerita

Margerita ma greckie korzenie. Słowo margaritēs znaczyło perłę, a imię przejęło tę wartość i już jej nie oddało. Po polsku mówimy po prostu perła, o tej samej małej, okrągłej rzeczy, którą ceniono na długo przedtem, nim ktoś zapisał ją jako imię.

Rita to zdrobnienie. Krótkie, łatwo je zawołać przez szkolne podwórko, choć pełne imię brzmi dostojniej. Dlatego jedna osoba może nosić i długą, i krótką wersję naraz. Wariant margarita stoi tuż obok greckiego rdzenia i prawie go nie rusza.

Tę samą łacińską margaritę nosi też stokrotka, bo botanicy tak nazwali ten biały kwiat. Perła i kwiat dzielą jedno słowo. Kiedy w dzienniku pada margerita, a potem rita, chodzi o tę samą dziewczynę. Litery się przestawiają, ale sens zostaje. To wciąż perła.