Celia

Celia wywodzi się z łaciny. Stoi za nią rzymskie nazwisko Caelius, a badacze łączą je ze słowem caelum, czyli niebo. Dlatego imię znaczy tyle co niebiańska, od „niebo".

Rozeszło się po angielsku i po hiszpańsku. Szekspir dał je bohaterce komedii „Jak wam się podoba", wiernej kuzynce Rozalindy. Niedługo potem czytelnicy znali „Song: To Celia" Bena Jonsona, wiersz o piciu wina samym spojrzeniem. Imię dobrze brzmiało w druku.

U nas Celia bywa mylona z Cecylią, choć to zupełnie inne korzenie. Cecylia idzie od Caecilius, a Celia od nieba. Znaczenie zostaje proste. Celia to niebiańska, od łacińskiego caelum.