Alejandra

Alejandra ma greckie korzenie. Powstała z imienia Alexandros, a w środku kryją się dwa słowa: alexein, czyli bronić, oraz andros, czyli mąż albo człowiek. Stąd bierze się sens, który idzie za imieniem od początku: obrończyni ludzi.

Hiszpanie wzięli męskie Alejandro i zrobili z niego żeńską Alejandrę. Potem imię popłynęło za ocean, do Ameryki Łacińskiej. Nosiła je argentyńska poetka Alejandra Pizarnik, urodzona w 1936 roku. Pisała krótko i mrocznie, a jej wiersze czyta się po hiszpańsku do dziś.

W polskiej klasie Alejandra brzmi obco. Nie dorobiła się polskiego zdrobnienia, nie skróci się na swojską modłę. Zostaje samo imię i to, co mówi. Znaczenie jest dosłowne, a nie doklejone później. Bo alexein to bronić, andros to człowiek. Alejandra broni ludzi.