Ajay

Ajay pochodzi z sanskrytu. Powstało z dwóch cząstek. „A" przeczy temu, co stoi dalej, a „jaya" znaczy zwycięstwo albo podbój. Złóż je razem i wychodzi „niezwyciężony". Tyle mówi samo słowo.

W dawnych tekstach „jaya" należy do języka bitwy i bogów. „A-jaya" odwraca ten sens. To ten, którego nikt nie pokona. Znaczenie leży płytko, bo obie cząstki wciąż widać gołym okiem. Imię nie dorobiło się polskiego zdrobnienia ani żeńskiej wersji.

W szkolnym dzienniku Ajay stoi obok Kacpra i Antoniego, bez własnych imienin. Przyszło z daleka, a jednak czyta się je od razu. Rozłóż na części i masz „a" oraz „jaya", czyli niezwyciężony.