Mikaela

Mikaela wyrasta z hebrajskiego imienia Mikha'el. To pytanie, nie stwierdzenie: któż jak bóg? Nikt tak nie odpowie, bo odpowiedź brzmi „nikt". Imię nosił archanioł Michał, a Mikaela zwraca się ku temu samemu źródłu.

Do Polski przyszło okrężną drogą. Najpierw zadomowiło się w Skandynawii, gdzie Mikaela to zwykłe imię w Szwecji i Norwegii. U nas brzmi znajomo, bo każdy zna Michała, a starsza polska wersja żeńska to Michalina.

W dzienniku klasowym pojawia się jedna Mikaela obok kilku Michalin. Imieniny może świętować z Michałami, 29 września, w dzień archaniołów.

Znaczenie zostaje przy gramatyce. Nikt nie mówi, że dziecko dorówna bogu. Imię tylko powtarza pytanie i podaje je dalej. W środku wciąż siedzi hebrajskie Mikha'el, a sens brzmi „któż jak bóg".