Penelopa

Penelopa przyszła do nas z greki. Znaczy tyle co „tkaczka", a to znaczenie ciągnie się za nią od Homera. W „Odysei" Penelopa tka całun, a każdej nocy pruje dzienną robotę, żeby odsunąć natrętnych zalotników i doczekać powrotu męża. Tkactwo siedzi więc w tym imieniu od samego początku, na długo zanim dotarło nad Wisłę.

Grecy do dziś mówią Pinelopi. Nasza wersja to Penelopa, z końcówką na -a, ale sens zostaje ten sam: kobieta przy krośnie.

U nas Penelopa trafia się rzadko. W szkolnym dzienniku pewnie znajdzie się jedna na całą klasę, czasem jedyna w roczniku. I chyba właśnie ta rzadkość coś jej daje. Dziewczynka dostaje imię kobiety, która słynęła z cierpliwości i z tkanego całunu.