Pinelopi

Pinelopi przyszło z greki. Stoi za nim słowo pēnē, czyli nić nawinięta na czółenko tkaczki. Stąd znaczenie proste: ta, która tka.

Najbardziej znana Penelopa czeka na Odyseusza w „Odysei". Za dnia tka wielki całun, a nocą po cichu pruje robotę, bo tak zbywa natrętnych zalotników i gra na czas. Mąż wraca po latach, a ona wciąż siedzi przy krośnie. Krosno to nie ozdoba w tej historii, to praca. Grecy zapamiętali ją za ten spryt i za upór, nie za samą urodę.

W polskich papierach trafia się też wariant penelopa, ta sama nić, tylko końcówka brzmi swojsko. Formy dwie, rdzeń jeden. Wywołaj listę obecności w klasie, a Pinelopi wybije się spośród Zuzi i Ameli obok. Grecki początek widać w pisowni. A pod spodem robota się nie zmienia: tkaczka.