Nigel

Nigel przyszedł do Anglii z Normanami. Pisarze zapisywali go po łacinie jako Nigellus, bo tak wygładzali irlandzkie imię Niall. A Niall znaczył „mistrz", kogoś, kto wygrywa. Ten sens został przy imieniu na dobre.

Łacińska pisownia skusiła później do innego odczytania. Nigellus brzmi podobnie do niger, czyli po łacinie „czarny", więc czasem wiązano imię z tym kolorem. Ale to dopisano potem. Najpierw był Niall i jego bohater.

W Polsce Nigel brzmi obco. Nie ma zdrobnień, nie ma polskiej wersji, nie dorobił się żeńskiej pary. Na liście w klasie od razu rzuca się w oczy. Za granicą nosił je choćby Nigel Mansell, mistrz świata Formuły 1 z 1992 roku. I tak wraca stare znaczenie, bo za tym imieniem stoi mistrz i bohater.