Hela

Hela to zdrobnienie od Heleny. Korzeń imienia sięga hebrajskiego, gdzie wiąże się ze światłem i z pochodnią. Po polsku brzmi to „blask, pochodnia". Krótko i jasno. Tak wołają Helenę, gdy nie ma czasu na całe imię.

Hebrajskie źródło wskazuje na światło. Na ogień, który się pali. Stąd pochodnia.

Rodzina imienia jest spora. Po jednej stronie Helena w pełnej, oficjalnej formie. Obok francuska Hélène. A na końcu Helenka, po którą sięga ciocia albo babcia. Hela stoi pośrodku, bliżej codziennej rozmowy niż metryki.

Na liście w szkolnej klasie Hela siada tuż obok Heleny. Imieniny obchodzi razem z nią, a patronką jest święta Helena, matka cesarza Konstantyna. Znaczenie zostaje takie samo, bo światło i pochodnia mieszczą się i w długiej Helenie, i w krótkiej Heli.