Grigol

Grigol przyszedł z greki. Stoi za nim czasownik grēgorein, czyli „czuwać", „być czujnym". Pierwsi greccy chrześcijanie słyszeli w tym słowie wezwanie, żeby nie zasypiać na nocnej warcie. Dlatego imię od początku znaczyło tyle, co czuwający, czujny. To nie późniejszy dopisek, tylko sam korzeń.

Grigol to wschodnia odmiana imienia Grzegorz. Pisownia się zmieniła, a sens został na miejscu. Kto nosi to imię, ma przy sobie słowo o uważności, o tym, żeby nie przespać tego, co dzieje się obok. Nie chodzi o senne trwanie, a o otwarte oczy. Po polsku wychodzi z tego czuwający.

Imię każe patrzeć, nie drzemać.

Przeczytaj listę w dzienniku szkolnym. Grigol stoi trochę osobno od Grzegorza z tej samej ławki. Ten sam grecki rdzeń, inny płaszcz. A pod spodem wciąż siedzi grēgorein, „czuwać".