Dobrosława

Dobrosława rozkłada się na dwie części: dobro i sława. Znaczy więc dobra sława, dobre imię, o którym mówi się z uznaniem. To stare słowiańskie imię, złożone tak samo jak wiele innych, gdzie sława wraca raz po raz.

Męski odpowiednik to Dobrosław. A w codziennym mówieniu zostaje z tego krótkie Sława. Tak wołają w domu, tak podpisze się na kartce.

Imiona tego typu opisywały człowieka wprost. Kto nosił Dobrosławę, ten miał, wedle samych członów, dobrą opinię, taką, co idzie przed nim. Prosto i jasno.

Na imieninowej liście w klasie pełne Dobrosława brzmi dziś dostojnie, może trochę staroświecko. Ale skróć je do Sławy i od razu robi się swojsko. W obu połówkach tego imienia, w dobro i w sława, siedzi ta sama myśl: dobra sława.