Carolina

Carolina przyszła do nas z łaciny. To żeńska forma imienia Carolus, czyli zlatynizowanego Karola. Rdzeń, który stoi za tym imieniem, znaczy wolny człowiek. Wolność była w nim od początku. A dla dziewczynki sens się przechyla: wolna kobieta.

We Włoszech i w Hiszpanii imię przyjęło się na dobre. Hiszpanie i Włosi nadają je córkom od pokoleń, dlatego Carolina brzmi trochę południowo, choć jej korzeń jest łaciński. Ta sama łacina dała męskie Carlo i Carlos, króla i chłopaka z klasy obok. Znaczenie trzyma się mocno w obu językach.

Wyobraź sobie listę obecności w klasie. Nauczyciel czyta po kolei, pada Carolina, a dziewczyna podnosi rękę. Nikt nie myśli wtedy o łacinie za tym imieniem, ale ona tam jest.

Sens jest prosty. Carolina to łacińska forma od Carolus, a znaczy wolna kobieta.