Claudia

Claudia wyrasta z łaciny, ze starego rzymskiego rodu Klaudiuszów. U korzenia stoi przymiotnik claudus, czyli kulawy. Rzymianie nazwali tak kogoś, kto utykał, a z tego opisu ciała zrobili nazwisko całej rodziny.

Ród Klaudiuszów należał do najważniejszych w Rzymie, więc dziewczynka rodziła się od razu jako Claudia. Jedna taka kobieta pojawia się w Biblii. Drugi list do Tymoteusza przekazuje pozdrowienia od Klaudii, chrześcijanki z Rzymu. Tyle wystarczyło, żeby imię weszło do świata chrześcijan.

Znaczenie „kulawy" dawno przestało ciążyć. Dziś nikt, kto wpisuje Claudię do dziennika, nie myśli o kulawej nodze. Zostało samo brzmienie, rzymskie i twarde.

Imię trzyma się blisko źródła. Polski nie dorobił mu zdrobnienia ani łagodniejszej wersji. Claudia wciąż mówi to samo co claudus, kulawy.