Constantin

Konstantyn przyszedł do nas z greki, od imienia Konstantinos. U korzenia znaczy tyle co stały, niezłomny. Grecy nosili je często, a rozniosło się po całym świecie bizantyjskim za sprawą Konstantyna Wielkiego. Cesarz trzymał się swego, dokładnie jak podpowiada imię. To jego miasto dostało nazwę Konstantynopol.

Po polsku najczęściej mówimy Konstanty. Nosił to imię Konstanty Ildefons Gałczyński, poeta z ubiegłego wieku. W domu chłopak szybko staje się Kostkiem, bo pełne imię brzmi na co dzień zbyt oficjalnie. Jest też żeńska wersja, Konstancja, dla córki.

Znaczenie trzyma się blisko. Ktoś stały to ktoś, na kim można polegać i kto nie ucieka, gdy robi się trudno. Wpiszą Konstantego do szkolnego dziennika, a nauczyciel i tak zawoła go Kostek. Na imieninach zawsze woła się Kostek.