Balladyna

Krótkie znaczenie prowadzi wprost do słowa „ballada". A samo słowo przywędrowało z daleka. Przez francuski i prowansalski wraca do łacińskiego ballare, czyli tańczyć, a jeszcze dalej do greckiego ballizein – podskakiwać, tańczyć. Grecki rdzeń mówi więc o tańcu, nie o śpiewie. Znaczenie pieśni doszło później.

Imię wymyślił Juliusz Słowacki. Tak zatytułował swoją tragedię z 1839 roku i utworzył je od nazwy ballady, romantycznego gatunku o niezwykłych zdarzeniach i świecie na styku jawy i fantazji. Jego Balladyna to biedna wiejska dziewczyna, którą żądza władzy pcha do kolejnych zbrodni.

Ten bagaż idzie za imieniem do dziś. Dziecko o takim imieniu dzieli dziennik klasowy z bohaterką lektury. Nie ma tu utartych zdrobnień ani osobnych imienin, więc pełna forma musi wystarczyć sama. Balladyna trzyma swój grecki, taneczny rdzeń i znaczenie od słowa „ballada".

Sources: [etymonline: ballad](https://www.etymonline.com/word/ballad), [Wikipedia: Balladyna](https://en.wikipedia.org/wiki/Balladyna)