Morgan

Morgan przyszło z celtyckich stron Walii. Tam „mor" to morze, a „cant" krąg. Z tego składa się znaczenie, które po polsku brzmi urodzony z morza. Najpierw nosili je mężczyźni, dopiero potem trafiło i do dziewczyn.

W angielszczyźnie najgłośniejsza Morgan nigdy nie żyła naprawdę. To Morgan le Fay, czarodziejka z legend o królu Arturze. Ona dała imieniu ten chłodny, morski posmak. Czy jej imię pochodzi od tego samego morza, uczeni spierają się do dziś.

Morgan brzmi tak samo dobrze przy chłopcu i przy dziewczynce. Dlatego rozeszło się daleko poza Walię.

W polskiej klasie takie imię od razu rzuca się w oczy na liście obecności. Nie ma go w kalendarzu, więc imienin raczej nie obchodzi. Zostaje samo, bez zdrobnień, z morzem schowanym w środku.