Adnan

Adnan przyszedł do nas z arabskiego, więc w polskich spisach imion stoi trochę z boku. Nie wywodzi się ani ze słowiańskiego, ani z łaciny. Znaczy tyle co osadnik albo mieszkaniec, a więc ktoś, kto gdzieś przystaje i zostaje na dłużej.

W świecie arabskim Adnan to imię z rodowodem. Tak nazywał się legendarny przodek plemion północnej Arabii, a dawne przekazy prowadzą tę linię aż do Izmaela. Imię wiąże się też z rdzeniem, od którego idzie słowo 'adn, czyli trwałe miejsce do życia.

U nas Adnan nie ma polskiego zdrobnienia. Żadnego Adusia, żadnego skrótu. Na liście w klasie albo na druku w urzędzie zapisuje się go w całości. I zostaje przy swoim: osadnik, ktoś, kto się osiedla.