Valentin

Valentin wyrósł z łacińskiego valentinus, a to słowo pochodzi od valens, czyli „mocny, zdrowy". Znaczenie trzyma się więc blisko źródła. Zdrowy i silny to nie późniejszy dodatek, tylko sam rdzeń.

Do Polski imię przyszło jako Walenty. Francuzi mówią Valentin, Niemcy też je znają, a Rosjanie noszą je i jako Walentin, i jako Walentina. U nas obok Walentego stanęła Walentyna, żeńska odmiana z tego samego korzenia. Chłopiec z listy w klasie i jego koleżanka Walentyna dzielą jedno łacińskie słowo.

Święty Walenty dał imieniu jego dzień. Walenty świętuje imieniny 14 lutego, a dawniej wzywano go w Polsce przeciw epilepsji, którą nazywano chorobą świętego Walentego. Zakochani przyszli dużo później. Powiedz to imię, a wciąż słychać w nim valens, zwykłe życzenie zdrowia i siły.