Gökçe

Gökçe przychodzi z tureckiego. Rośnie ze słowa gök, a ono znaczy niebo i kolor nieba naraz. Turecki nie rozdziela tych dwóch rzeczy, więc jedno słowo trzyma i niebo, i błękit. Dodajesz końcówkę -çe i masz imię, które czyta się jako niebieskie, niebiańskie. Dają je córkom i synom tak samo.

Ten sam rdzeń siedzi w nazwie wyspy. Gökçeada leży na Morzu Egejskim i jest największą turecką wyspą. Gök wraca tu jako kolor, tym razem przyklejony do lądu.

Polakowi imię brzmi obco. Litery ö i ç nie mieszczą się w naszym alfabecie, dlatego na formularzu w urzędzie Gökçe od razu widać jako tureckie. Nauczycielka zatrzyma się nad nim przy liście obecności. Ale znaczenie zostaje to samo. Gökçe dalej mówi o błękicie, o kolorze nieba.