Zoriana

Zoriana przyszła do polszczyzny z ukraińskiego, a wywodzi się od słowiańskiego słowa zoria. Znaczy ono tyle co zorza albo jutrznia, czyli pierwsze światło o świcie i gwiazda poranna. Imię trzyma się blisko tego źródła i nie gubi go po drodze.

W dawnych wierzeniach Słowian Zorze pilnowały nieba. Jedna otwierała dzień o brzasku, druga zamykała go wieczorem. Od tego słowa poszło imię. Ukraińcy noszą je do dziś, a do nas trafiło właśnie od nich. Po polsku nie ma dla niego zdrobnienia, więc pada zawsze w całości. Brzask i ta gwiazda wracają w nim za każdym razem.

Wyobraź sobie szkolny dziennik we wrześniu. Nauczycielka trafia na Zorianę między Zofią a Zuzanną, przystaje na moment, a potem czyta wprost. I tyle. Imię mówi samo za siebie: świt i gwiazda poranna.