Żaklina

Żaklina to żeńska wersja imienia Jakub. Korzeń jest hebrajski i sięga imienia Jaakow, które dawni czytelnicy tłumaczyli jako „ten, kto podstawia piętę", ten, kto zajmuje cudze miejsce. W Księdze Rodzaju Jakub rodzi się, trzymając brata za piętę. Stąd znaczenie: zdobywca, ten drugi, co wysuwa się naprzód.

Do polszczyzny imię trafiło okrężną drogą, przez francuską Jacqueline. Francuzi urobili je od Jacques, czyli swojego Jakuba, a potem dodali żeńską końcówkę. My zapisaliśmy je po swojemu, przez ż.

Nauczycielka czyta dziennik i zwalnia na chwilę przy tym ż na początku. Brzmi miękko, ale znaczy twardo. W wielu kalendarzach Żaklina świętuje ósmego lutego, razem z Jacqueline. Żaklina to Jakub odmieniony na kobietę, a Jakub to ten, kto zdobywa.