Yustyna

Justyna wzięła się z łaciny, od słowa iustus, czyli sprawiedliwy. Od tego samego rdzenia Rzymianie mieli Justyna i Justyniana, a po polsku została nam głównie żeńska Justyna. Wariant yustyna to ta sama Justyna, tylko zapisana tak, jak brzmi po ukraińsku.

Znaczenie trzymało się blisko rdzenia. Na Ukrainie i w Polsce imię weszło do kalendarzy przez wczesnochrześcijańskie święte o łacińskim imieniu Iustina. Nie brzmi górnolotnie. Dziewczynka o imieniu Justyna dostaje w spadku prostą rzecz, sprawiedliwość w codziennym sensie i uczciwą grę wobec innych.

W szkolnym dzienniku Justyna staje bez kłopotu, nauczyciel czyta ją od razu. Ale i na druku w urzędzie litery układają się gładko. Sprawiedliwa, uczciwa, i to nie ozdoba, tylko samo łacińskie iustus.