Carla

Carla przyszła z łaciny. Stoi za nią forma Carolus, czyli zlatynizowany Karol, a Carla to jej żeński odpowiednik. Znaczenie brzmi prosto: wolny człowiek. Doczepiło się ono do imienia dawno i trzyma się go do dziś.

Włosi mówią Carlo, Hiszpanie Carlos. Te męskie formy prowadzą do tego samego łacińskiego pnia i pokazują, skąd imię się wzięło. Carolus Magnus, władca znany jako Karol Wielki, nosił tę łacińską wersję. Koronowano go w roku 800.

W Polsce Carla brzmi z włoska i z hiszpańska, bo tam czuje się najlepiej. We Włoszech i Hiszpanii noszą je kobiety w każdym wieku, od babć po dziewczynki z pierwszej klasy. Nie dorobiła się własnego zdrobnienia, została przy czterech literach. Wpisz ją do dziennika, a stanie krótko i wyraźnie obok nazwiska. Za nią zostaje to samo znaczenie: wolny człowiek.