María

María wyrosła z hebrajskiego imienia Miriam, tego samego, które nosiła siostra Mojżesza. Uczeni spierają się o jego znaczenie do dziś. Jedni czytają rdzeń jako „gorzka", inni jako „ukochana". Pewności nie ma. Sens „ukochana przez Boga" dokleił się później, bo imię weszło na dobre do modlitwy i liturgii.

W Hiszpanii María stała się tak zwyczajna, że rzadko stoi sama. Zwykle dostaje drugie imię, żeby jedną kobietę odróżnić od drugiej. U nas przyjęła się jako Maria i szybko dorobiła się zdrobnień. Marysia brzmi ciepło, Mania jeszcze cieplej, a Maryna trzyma się twardziej i trochę bardziej z dawna.

Powiedz „Marysiu" na podwórku, a odwróci się kilka dziewczynek. W szkolnym dzienniku Maria wciąż potrafi powtórzyć się w jednym rzędzie parę razy. A pod spodem wciąż siedzi ten sam hebrajski rdzeń, i gorzki, i ukochany naraz.