Tadei

Tadei ma korzeń hebrajski. Tę samą podstawę nosi imię apostoła Tadeusza, znane w kościołach na długo przed polskimi metrykami. Skąd dokładnie wziął się ów rdzeń, dziś trudno odtworzyć do końca. Na Ukrainie imię zadomowiło się na dobre i brzmiało zupełnie swojsko.

Po polsku idzie dalej. Pełna, trochę uroczysta forma to Tadeusz, a w codziennej rozmowie wskakuje krótki Tadek. Tak zawoła się kolegę, tak podpisze się zeszyt w szkole.

Znaczenie „odważny, śmiały" doczepiło się dopiero potem. To nie przekład dawnego rdzenia, a raczej odczytanie charakteru, jaki ludzie chcieli w tym imieniu zobaczyć. Chłopiec z takim imieniem dostaje hebrajski początek i ukraiński dom w jednym słowie. A na co dzień i tak zostaje po prostu Tadkiem.