Andrzelika

Andrzelika wywodzi się z greckiego słowa angelos. Znaczyło ono posłańca, kogoś, kto przynosi wiadomość, a dopiero później zaczęło znaczyć anioła. Stąd bierze się polska podpowiedź do tego imienia: anielska. Grecki rdzeń powędrował potem do łaciny i osiadł w imionach w całej Europie.

Bliżej nam dziś do Angeliki albo do zapisu Anżelika. Te formy słyszymy częściej i szybciej je rozpoznajemy. Andrzelika brzmi rzadziej i bardziej ozdobnie, jakby ktoś dołożył do anielskiego rdzenia parę dodatkowych liter. I właśnie ta obfitość ją wyróżnia.

Dziewczynka o takim imieniu pierwszy raz słyszy je przeliterowane, gdy pani w szkole czyta listę obecności. Ktoś zapyta, czy to na pewno nie Angelika, i trzeba będzie powtórzyć. Ale ono zostaje przy swoim. Grecki posłaniec, a po polsku po prostu anielska.