Won

Imię „won" przyszło do nas z Korei i brzmi obco, bo pochodzi spoza naszego kręgu imion. Koreańczycy zapisują je różnymi znakami. Jeden, 元, znaczy początek, pierwszy. Drugi, 圓, znaczy okrąg, coś zaokrąglonego i pełnego. Stąd bierze się polski sens: okrąg, całość.

Ten sam okrągły znak dał kiedyś nazwę koreańskiej walucie. Won to i pieniądz, i imię. Do dziś płaci się nim w seulskim sklepie. W Korei „won" bywa jedną sylabą dłuższego imienia, a druga sylaba dopowiada resztę i nadaje mu odcień.

U nas to imię nie ma zdrobnienia. Nie dorobiło się polskiego wariantu ani osobnej wersji dla chłopca i dziewczynki. W szkolnym dzienniku „won" stanie obok Zuzanny i Kacpra, i od razu rzuca się w oczy. Zostaje samo, z prostym znaczeniem: początek i okrągła całość.