Władysława

Władysława to żeńska wersja imienia Władysław. Oba wyrastają z dwóch starych słowiańskich słów. Władać znaczy rządzić, mieć nad czymś władzę. Sława to rozgłos i dobre imię, chwała, o której się mówi. Złóż jedno z drugim, a wychodzi „ta, która włada sławą".

To imię z dawnej półki. Nosili je książęta i królowie, długo zanim zaczęli tak nazywać córki. Kiedy w końcu trafiło do dziewczynek, przyniosło całe to poważne brzmienie. Bo Władysława nie jest imieniem lekkim ani zdrobniałym z natury. Dopiero w domu robi się cieplejsza i bliższa, i wtedy mówią do niej po prostu Władek, tak samo jak do chłopca.

I to słychać w znaczeniu. Dziewczynka dostaje w imieniu prawo do władzy i własną sławę, nie samą urodę. Dorosła Władysława częściej podpisuje się na urzędowym formularzu jako Władka, a pełne imię słyszy głównie w dniu imienin. Ale rdzenie trzymają się mocno: władać i sława.