Vytautas

Vytautas przyszedł z litewskiego. Składają się na nie dwie części: vyti, czyli prowadzić albo gnać naprzód, i tauta, czyli lud, naród. Stąd bierze się sens: wiodący ludzi. Litwini noszą je do dziś.

Najgłośniej brzmi przy jednej postaci. Witold Wielki, po litewsku Vytautas, był wielkim księciem litewskim i zmarł w 1430 roku. Rządził Litwą u szczytu jej potęgi, od Bałtyku po Morze Czarne. Pod Grunwaldem w 1410 stał obok polskiego króla Jagiełły, swojego kuzyna. Dla Litwinów to imię opowiada całą ich historię. A Polak usłyszy w nim swojego Witolda.

W polskiej klasie Vytautas od razu rzuca się w oczy. W dzienniku stoi między Piotrem a Krzysztofem. Końcówka -as zdradza litewskie pochodzenie. Nauczyciel przeczyta je raz i zapamięta. A pod spodem trzyma się to samo: wiodący ludzi.