Uddin

Uddin pochodzi z arabskiego ad-dīn i znaczy „wiary" albo „religii". Samo rzadko chodzi. W arabskich imionach doczepia się na końcu, do pierwszego członu z jakąś cnotą.

Najgłośniej nosił je Salah ad-Din, sułtan z XII wieku, w Europie znany jako Saladyn. Jego imię czyta się jako „prawość wiary". Tak samo powstało Nur ad-Din, czyli „światło wiary". W Azji Południowej końcówka z czasem się usamodzielniła, a dziś w Bangladeszu Uddin bywa nazwiskiem i imieniem naraz.

Znaczenie trzyma się blisko rdzenia. Dīn to wiara, więc sens „wiary" siedzi w imieniu od początku, nikt go później nie dokleił. Polski zdrobnień tu nie dorobił. Na liście w klasie Uddin stoi wśród dzieci z rodzin bengalskich, odczytany na apelu. Rdzeń zostaje ten sam: dīn, wiara.