Temur

Temur to po prostu żelazo. Słowo temür znały tureckie i mongolskie języki na długo przedtem, zanim ktokolwiek nazwał się nim po imieniu. Metal, twardy i konkretny.

Najsłynniej nosił je Timur, wódz z czternastego wieku, w Europie znany jako Tamerlan. Jego imię też znaczyło żelazo. Z Samarkandy prowadził wojska aż pod Delhi i Ankarę, a twardość z imienia dobrze pasowała do tego, co robił. Z tego samego kręgu słów wyrasta Temüjin, chłopięce imię Czyngis-chana, kojarzone z żelazem i z kowalem.

Dziś chłopiec o imieniu Temur brzmi u nas obco. I dobrze. Bo to imię nie przyszło z łaciny ani z greki, tylko z dalekiego stepu. W tłumaczeniu nic nie traci, zostaje sobą. Temur znaczy żelazo, tak samo w ustach chana, jak w rubryce urzędowego formularza w Polsce.