Taida

Taida ma greckie korzenie, a znaczy tyle co bogini. Grecy nazywali takim słowem to, co boskie i święte, i imię trzyma się tego sensu do dziś. Brzmi krótko, a otwiera się szeroko na końcu. W polskich księgach metrykalnych pojawia się z rzadka, bez rozgłosu.

Nie dorobiło się zdrobnień ani męskiego odpowiednika. Dlatego pada zawsze w pełnej formie, bez skróconej wersji na co dzień. Na liście obecności nauczyciel przystanie przy nim raz, a potem czyta klasę dalej. W urzędzie, na formularzu, mieści się w jednej krótkiej rubryce.

Sens „bogini" dołożyli do imienia później ludzie, co znali grecki źródłosłów. Żaden mit nie przypisał go Taidzie na siłę, nie stoi za nią jedna postać z Olimpu. Zostaje więc samo znaczenie i sam dźwięk. Cztery litery, dwie sylaby, grecki rdzeń pod spodem.