Romana

Romana wzięła się z łaciny, od przymiotnika Romanus, czyli rzymski, pochodzący z Rzymu. Znaczenie zostało proste. Rzymianka, kobieta z tego miasta, i tyle. Imię nie dorobiło się drugiego dna, a to akurat rzadkość.

Obok chodzi męski Roman, a w środku siedzi krótsza Roma. Wszystkie trzy prowadzą do jednego łacińskiego słowa i do jednego miejsca. Żeńska forma poszła po prostu za męską, bo tak działała łacina.

Wyobraź sobie dziennik w polskiej szkole. Romana wpisana kilka linijek nad Romanem, a nikt nie kojarzy, że oba imiona wskazują ten sam stary przymiotnik. Na imieninach nikt o Rzymie nie myśli, bo dzień dobrych życzeń rządzi się swoim rytmem, nie lekcją o pochodzeniu słów.

I na tym się kończy. Łaciński rdzeń, wariant Roma, męski Roman i znaczenie, które prawie nie drgnęło: rzymska.