Raya

Raya wychodzi z hebrajskiego. Rdzeń re'a znaczy tam przyjaciel, ktoś bliski. W „Pieśni nad pieśniami" ukochana nazwana jest ra'jati, czyli „moja towarzyszka", i to samo słowo stoi za imieniem. Znaczenie się nie zmieniło: przyjaciółka, towarzyszka.

Imię łatwo się przyjmuje w różnych stronach. Brzmi swojsko po arabsku, a w Rosji Raja to pełne imię kobiece, częste u pokoleń urodzonych w czasach radzieckich. Nosiły je też rodziny żydowskie, bo hebrajski sens został prosty. Wszędzie chodzi o to samo, o osobę, która jest obok.

Dla polskiego dziecka Raya jest wygodna. Dwie sylaby, otwarte samogłoski, nikt się nie potknie przy odczytywaniu listy w klasie. Na formularzu w urzędzie nie trzeba żadnych znaków ani tłumaczenia. Trzeba tylko wiedzieć, skąd imię idzie, a idzie od hebrajskiego słowa na przyjaciółkę i towarzyszkę.