Nastasiia

Nastasiia przyszła do nas z greki. Stoi za nią słowo „anastasis", czyli zmartwychwstanie. Rdzeń jest stary i dosłowny. Mówi o tym, że ktoś wstaje i znów się podnosi. Grecy nazwali tak powrót do życia, a pierwsi chrześcijanie chętnie sięgali po to imię.

Polacy znają je głównie jako Anastazję. To ta sama myśl, tylko w naszej wymowie. Ukraińska Nastasiia brzmi bliżej greckiego rdzenia. Zdrobnienie Nastia biegnie przez podwórko szybciej niż pełna forma, a obok chodzą jeszcze Nastka i Stasia.

Święta Anastazja zginęła za Dioklecjana i tak imię weszło do kalendarza. Nosiły je męczennice, nosiły je księżniczki. Losy były różne, ale imię zostało to samo.

W szkolnym dzienniku dziecko podpisze się Nastia. W urzędzie zostanie Nastasiia albo Anastazja. Znaczenie się nie zmieniło: zmartwychwstanie.