Yasmin

Yasmin ma korzenie hebrajskie. W tym języku słowo oznacza kwiat jaśminu, biały i mocno pachnący dopiero po zmroku. Krótkie znaczenie trzyma się więc rośliny: jaśmin, drobny kwiat o intensywnej woni.

Imię mocno kojarzy się z kulturą arabską. Jaśmin rośnie tam po ścianach ogrodów i pnie się nad wejściami, a wieczorem jego zapach czuć na całej ulicy. Kwitnie długo, od wiosny po jesień. W wielu tamtejszych miastach wiąże się z gościnnością i chłodem nocy. Dlatego Yasmin brzmi trochę jak przywiezione z południa.

Nie ma zdrobnień ani odmian. W dzienniku szkolnym albo na formularzu w urzędzie Yasmin zapisuje się w całości, bez końcówek, jakie polszczyzna dokłada do Kasi czy Basi. Imię zostaje takie, jakie jest. A pod zapisem trwa jedno: po hebrajsku yasmin to kwiat jaśminu.