Xymena

Xymena przyszła do nas z greki. Znaczy tyle co „ta, która słucha", czyli ktoś uważny na drugiego człowieka. Litera X od razu zdradza, że imię nie urosło na słowiańskim gruncie. Przyszło z daleka i takie zostało.

Obok chodzi wariant ksymena, zapisany już po polsku, bliżej temu, jak imię brzmi w uchu.

Z czasem do greckiego sensu dokleiło się drugie znaczenie. Po polsku mówi się o Xymenie: gościnna, przyjazna. Tego w greckim źródle nie ma. Dopisali to ludzie, bo tak im imię pasowało do ciepłej, otwartej dziewczyny.

Xymena trafia się rzadko. W dzienniku ląduje na końcu listy, tuż przy iksie, a nauczyciel czasem pyta, jak to czytać. Z imieninami też kłopot, bo kalendarz nie daje Xymenie stałego dnia. Ale to imię krótkie, greckie z pochodzenia, i mówi o kimś, kto słucha.