Flawia

Flawia to łacińskie imię. Wzięło się od słowa „flavus", czyli złoty, żółtawy, o włosach jasnych jak len. Stąd bierze się polskie znaczenie: złotowłosa. Sens trzyma się tu blisko źródła, bo od początku mówi wprost o kolorze włosów.

W Rzymie Flavia była nazwiskiem rodu. Ród Flawiuszów dał cesarza Wespazjana, a po nim rządzili jego synowie, Tytus i Domicjan. Nosiła je też wczesnochrześcijańska święta, Flawia Domitylla. Do polszczyzny imię trafiło przez Rzym i przez Kościół, nie przez słowiańskie korzenie.

Obok Flawii chodzi też wariant Flávia. Różni je jedna litera. Kreska nad a, a wymowa niemal ta sama.

W dzienniku szkolnym Flawia wygląda swojsko, choć wpisuje się ją rzadko. Imię nie zmieniło znaczenia od czasów łaciny. Wciąż znaczy to samo: złotowłosa.