Waltrand

Waltrand to imię z germańskich korzeni. Pierwszy człon, „walt" albo „wald", znaczy rządzić, panować. Drugi, „rand", to obrzeże tarczy, ten metalowy brzeg, za którym chował się wojownik. Razem dają to, co po polsku brzmi: potężna władczyni.

Imię ułożono z władzy i tarczy. Powstało w świecie, gdzie siła znaczyła przetrwanie, a takie miano nosiły też kobiety. Waltrand należy do dawnych germańskich imion żeńskich zakończonych na tarczowe „-rand". W polskich księgach imion trafia się rzadko.

Znaczenie trzyma się blisko członów. Nikt nie dokleił mu później łagodniejszego sensu. „Rządząca siła" wychodzi wprost ze złożenia „wald" i „rand".

W polskiej klasie nauczyciel zatrzyma się na tym imieniu. Brzmi z niemiecka, twardo, obco dla polskiego ucha. A jednak to słychać w dwóch krótkich sylabach: władza i tarcza.