Théo

Théo wychodzi z greki. To skrót od Theodoros, gdzie theos znaczy bóg, a doron znaczy dar. Razem daje to „dar boga". Francuzi skrócili Théodore do Théo i tak zostało. Greka dała rdzeń, Francja dała brzmienie.

Za imieniem stoi święty Teodor z Amazji, żołnierz i męczennik. Wschodni kościół czcił go wcześnie, a to trzymało dłuższą wersję imienia w obiegu. Francja dorobiła krótszą formę dużo później. We Francji Théo stał się modny pod koniec lat 90. i długo utrzymał się wysoko na listach.

W polskiej klasie Théo rzuca się w oczy przez ten akcent nad e. Nauczyciel czasem się zawaha, jak to przeczytać. Ale korzeń jest prosty. Grecki theos, grecki doron, a w środku wciąż ten sam dar boga.