Shlomo

Shlomo wywodzi się z hebrajskiego, od rdzenia sz-l-m. Ten sam rdzeń daje słowo szalom, czyli pokój. W Biblii tak nazywa się król Salomon, po hebrajsku właśnie Shlomo, syn Dawida. Tradycja wiąże jego panowanie ze spokojem w kraju.

Wśród żydowskich rodzin imię trzymało się blisko tego znaczenia. Chłopiec o imieniu Shlomo nosił słowo „pokój" jako własne. Tak nazywał się Rashi, wielki komentator z Troyes, z urodzenia Shlomo ben Icchak. Po nim imię nosili uczeni i kantorzy.

W polskim dzienniku szkolnym pojawia się rzadko. Nauczyciel czyta listę i trafia na hebrajskie słowo między Kacprami a Piotrami.

Znaczenie jest jedno. Pokój, obecny w rdzeniu od pierwszego dnia. Po polsku to po prostu pokój, a Shlomo mówi to od czasów Salomona.